วันที่ 12 มี.ค.69 เป็นวันครบรอบการจากไปของ พล.ต.อ.สมเพียร เอกสมญา หรือที่รู้จักกันดีในนาม “จ่าเพียร” อดีตผู้กำกับการสถานีตำรวจภูธรบันนังสตา จังหวัดยะลา
ย้อนกลับไปเมื่อวันที่ 12 มีนาคม 2553 เหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นเมื่อกลุ่มผู้ก่อความไม่สงบได้ลอบวางระเบิดรถยนต์ของจ่าเพียร ขณะออกปฏิบัติหน้าที่ดูแลความปลอดภัยให้กับประชาชนในพื้นที่บ้านสระแก้ว ต.บันนังสตา
ส่งผลให้ “นักรบแห่งเทือกเขาบูโด” ท่านนี้ต้องเสียชีวิตลงในวัยใกล้เกษียณ
สำหรับ “จ่าเพียร” ไม่ใช่แค่ตำรวจที่ปฏิบัติหน้าที่ตามคำสั่ง แต่ท่านคือ “ตำนานที่ยังมีลมหายใจ” ในขณะนั้น ด้วยวีรกรรมการต่อสู้กับกลุ่มผู้ก่อเหตุรุนแรงอย่างกล้าหาญมาตลอดหลายทศวรรษ ท่านเลือกที่จะอยู่ในพื้นที่อันตราย
ที่สุดเพื่อปกป้องชาวบ้าน แม้จะมีโอกาสย้ายไปรับตำแหน่งในพื้นที่ที่ปลอดภัยกว่าก็ตาม ความเสียสละ ท่านอุทิศตนทำงานใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้มาเกือบตลอดอายุราชการ
จิตวิญญาณ แม้ในวาระสุดท้าย ท่านยังคงมุ่งมั่นปฏิบัติภารกิจเพื่อความสงบสุขของพี่น้องชาวใต้
สัญลักษณ์ ชื่อของ “จ่าเพียร” กลายเป็นสัญลักษณ์ของความซื่อสัตย์ ความกล้าหาญ และความรักในแผ่นดินเกิดรำลึกถึงกันที่ไม่มีวันสิ้นสุด
ในวันนี้ ตามสถานีตำรวจและพื้นที่ต่างๆ ในจังหวัดยะลา รวมถึงกลุ่มประชาชนที่ศรัทธาในตัวท่าน ได้ร่วมกันทำบุญและกล่าวลำรึกถึงคุณงามความดี เพื่อให้คนรุ่นหลังได้จดจำว่า ครั้งหนึ่งเคยมีตำรวจที่ชื่อ “สมเพียร”ผู้ที่ใช้ทั้งชีวิตและจิตวิญญาณเพื่อดับไฟใต้
สำหรับ ประวัติของ พลตำรวจเอก สมเพียร เอกสมญา (6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2493 – 12 มีนาคม พ.ศ. 2553) เส้นทางรับราชการของ พล.ต.อ.สมเพียร เริ่มต้นชีวิตตำรวจจากยศ สิบตำรวจตรี ไต่เต้าด้วยผลงานและความกล้าหาญจนถึงยศ พันตำรวจเอก ท่านได้รับฉายาว่า “นักสู้แห่งเทือกเขาบูโด” และ “จ่าเพียร ขาเหล็ก” จากความเชี่ยวชาญในการเดินเท้าเข้าหาข่าวและปราบปรามผู้ก่อความไม่สงบในพื้นที่ทุรกันดารอย่างไม่ย่อท้อ
ฉายา จ่าเพียร นักสู้แห่งเทือกเขาบูโดและจ่าเพียร ขาเหล็ก เกิดจากการปฏิบัติหน้าที่อยู่ในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้เป็นเวลากว่า 40 ปี เขาได้รับเลื่อนขั้นเป็นพลตำรวจเอกหลังจากเสียชีวิต และเกิดเป็นประเด็นขึ้นมาหลังทราบว่าเขาพยายามขอย้ายแต่ไม่ได้
สิ่งที่ทำให้การจากไปของท่านเป็นที่จดจำและสะเทือนใจสังคมมากที่สุด คือเหตุการณ์ก่อนเสียชีวิตที่ท่านได้เดินทางเข้ามาร้องเรียนต่อผู้บังคับบัญชาที่กรุงเทพฯ เพื่อขอย้ายไปปฏิบัติหน้าที่ในพื้นที่สงบอย่าง จ.ตรัง ในช่วงปีสุดท้ายก่อนเกษียณอายุราชการ เพื่อพักผ่อนและดูแลครอบครัวหลังจากตรากตรำกรำศึกมาค่อนชีวิต
แต่ทว่า..คำขอนั้นกลับไม่ได้รับการอนุมัติ ท่านต้องกลับลงไปปฏิบัติหน้าที่ที่บันนังสตาต่อ จนกระทั่งเกิดเหตุลอบวางระเบิดเมื่อวันที่ 12 มีนาคม 2553 ซึ่งพรากชีวิตท่านไปในที่สุด เหตุการณ์นี้กลายเป็นบทเรียนราคาแพงและเป็นประเด็นวิพากษ์วิจารณ์ถึงระบบการพิจารณาโยกย้ายที่ไม่เป็นธรรมในวงการสีกากี
เกียรติยศหลังความตาย
หลังการเสียชีวิต ท่านได้รับพระราชทานยศเป็น พลตำรวจเอก เพื่อเป็นการเชิดชูเกียรติสูงสุด แม้ร่างจะจากไป แต่เรื่องราวของท่านยังคงถูกเล่าขานในฐานะตำรวจตงฉินผู้เสียสละ และเป็นเครื่องเตือนใจถึงความสำคัญของการดูแลขวัญและกำลังใจของเจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงานในพื้นที่เสี่ยงภัย
“จ่าเพียรไม่ได้เพียงแค่เสียชีวิต ในหน้าที่ แต่ท่านเสียชีวิต ในขณะที่ยังเฝ้าคอยความยุติธรรมจากต้นสังกัด”
ติดตามเนื้อหาดีๆแบบนี้ได้ที่
Facebook : https://www.facebook.com/innnews.co.th
Twitter : https://twitter.com/innnews
Youtube : https://www.youtube.com/c/INNNEWS_INN
TikTok : https://www.tiktok.com/@inn_news
LINE Official Account : @innnews
