ในทางการเมืองมีคำกล่าวว่า “ไม่มีมิตรแท้ และศัตรูที่ถาวร” และเรามักพบเห็นเป็นประจำ ในการจัดตั้งรัฐบาล ที่บางพรรคเป็นคู่แข่ง เป็นคู่ปรับ ต่อสู้ฟาดกันอย่างดุเดือด มีคดีความก็ยังต้องมาปั้นหน้า ฝืนยิ้ม จับมือกันร่วมทำงาน จนกลายเป็นเรื่องปกติของการเมืองไทย แต่ในห้วง 2-3 วันที่ผ่านมา แวดวงการเมือง กลับมีการพูดถึงคำว่า “เพื่อน” ได้อย่างออกรสชาด และบ่งบอกถึงตัวตนของแต่ละบุคคลได้เป็นอย่างดี
“นายกฯอนุทิน ชาญวีรกุล” พูดว่า ” ความเป็นเพื่อนกับ “ร.อ.ธรรมนัส” ไม่มีวันหมดอายุ เมื่อถูกถามว่าได้คุยกันหรือยัง หลังมีความชัดเจนว่าไม่เอากล้าธรรมร่วมรัฐบาลขณะที่ ร.อ.ธรรมนัส พรหมเผ่า” ก็พูดว่า ตนที่มีเพื่อนพี่น้องเยอะ เพราะตนไม่ฆ่านายขายเพื่อน และสำคัญที่สุดคือ “เพื่อนไม่มีวันตาย”
จากคำพูดถึงเพื่อนของ นายกฯ “อนุทิน” และ “รองนายกฯธรรมนัส” ทำให้หวนคิดถึงคำว่า”เพื่อน” ในทางการเมือง ว่ามีการใช้คำนี้กันอย่างไรบ้าง กับบริบทการเมืองไทย ที่มักมีกลุ่มก้อน มีมุ้ง มีซุ้มต่างๆในแต่ละพรรคจำนวนมาก เช่น “กลุ่มวาดะห์, กลุ่มปากน้ำ, กลุ่มวังบัวบาน,กลุ่มวังน้ำเย็น และอื่นๆอีกมากมาย ที่สะท้อนถึงลักษณะของการเมืองแบบอุปถัมภ์ ที่ผูกโยงกับพื้นที่และเครือข่ายส่วนตัวของผู้นำทางการเมือง
โดยคำว่า “เพื่อน” กับกลุ่มการเมือง กลุ่มแรกที่นึกถึงคือ “กลุ่มเพื่อนเนวิน” ในพรรคพลังประชาชน ซึ่งก่อตั้งโดย “เนวิน ชิดชอบ”อดีต สส.บุรีรัมย์ และถือเป็นกลุ่มการเมืองที่มีบทบาทมากมาย ทั้งในอดีตและปัจจุบัน ในช่วงเริ่มต้น มีสมาชิกกว่า 100 คน ก่อนขัดแย้งภายใน และมีการแยกตัวไปตั้ง”กลุ่มอีสานพัฒนา” ทำให้สมาชิกเหลือประมาณ 70 คน โดยกลุ่มเพื่อนเนวิน โด่งดังสุดๆ คือการหันหลังให้นายใหญ่ แยกทางจาก พรรคพลังประชาชนที่ถูกยุบ ไม่ไปต่อกับเพื่อไทย แต่ไปสนับสนุน “อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ” เป็นนายกรัฐมนตรี และต่อมาได้กลายมาเป็นพรรคภูมิใจไทย ซึ่งเติบโตขึ้นอย่างต่อเนื่อง ส่ง “อนุทิน ชาญวีรกุล” เป็นนายกรัฐมนตรีและชนะเลือกตั้งครั้งล่าสุดแบบถล่มทลาย
คำว่าเพื่อน กลับกลุ่มการเมืองกลุ่มต่อมาคือ “เพื่อนเฉลิมชัย” ที่มี”เฉลิมชัย ศรีอ่อน”อดีตหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ กลุ่มนี้มีสมาชิกประมาณ 20 คน เคยขับเคลื่อนทางการเมืองภายใต้พรรคประชาธิปัตย์มาก่อน และเมื่อมีการเปลี่ยนแปลง “เฉลิมชัย”ลาออกจากหัวหน้าพรรค สมาชิกในกลุ่ม”เพื่อนต่อ” และ”เพื่อนเฉลิมชัย”ซึ่งนัดพบกันบ่อยๆ ที่ร้าน “ดาวล้อมเดือน” ย่านราชพฤกษ์ อาทิ เดชอิศม์ ขาวทอง,ประมวล พงศ์ถาวราเดช, มนตรี ปาน้อยนนท์,จักพันธ์ ปิยพรไพบูลย์ ก็ทยอยออกจากประชาธิปัตย์ บางส่วนไปอยู่กับภูมิใจไทย และบางส่วนก็มาอยู่กล้าธรรม
กลุ่มต่อมา “เพื่อนเฮ้ง” ของ “สุชาติ ชมกลิ่น เจ้าของวลี”พวกกันสำคัญเสมอ” ตั้งแต่สมัยอยู่พลังประชารัฐ และมีความขัดแย้งกับกลุ่มของ”สนธยา คุณปลื้ม” และมีการย้ายพรรคไปอยู่รวมไทยสร้างชาติ ก่อนแตกหัก กับกลุ่มของ “พีระพันธ์ สาลีรัฐวิภาค และเอกนัฐ พร้อมพันธ์” นำ 18 สส.รวมไทยสร้างชาติ อาทิ ธนกร วังบุญคงชนะ,ศาสตรา ศรีปาน,ธิวัลย์รัตน์ อังกินันท์ เป็นต้น ไปร่วมรัฐบาลกับภูมิใจไทย และในศึกเลือกตั้งครั้งล่าสุด “กลุ่มเพื่อนเฮ้ง” ก็กลับมาคืนดีกับ”กลุ่มคุณปลื้ม” พากันกลับเข้าสภาได้ตามเป้า ภายใต้สังกัดพรรคภูมิใจไทย
สุดท้าย กลุ่มเพื่อน”มัลลิกา” ของ “มัลลิกา บุญมีตระกูล มหาสุข”ที่ประกาศใช้ชื่อกลุ่มโดยมีคำว่า “เพื่อนนำหน้า”ในการลงสมัครรับเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครในปี 2569 ในนามอิสระ ซึ่งมีเพื่อนในกลุ่มที่เคยเป็น สมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ และวงการอื่นๆ เข้าร่วมเพื่อช่วยในการหาเสียงเลือกตั้งแล้วหลายคน นอกจากนี้ ยังมี”กลุ่มเพื่อนเอก” กลุ่มเพื่อนของ “ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ” ที่ขยับเข้ามาทำการเมือง ซึ่งเหมือนจะมีบทบาทโดดเด่น แต่ก็ไปไม่ถึงไหน เพราะพรรคถูกยุบไปแล้ว 2 รอบ จนปัจจุบัน เป็นพรรคประชาชน และสุ่มเสี่ยงอีกครั้ง…. น่าสนใจว่า หลังจากนี้ จะมี เพื่อนของใคร กลุ่มไหน โดดเด่นขึ้นมาในแวดวงการเมืองไทยอีกบ้าง และจะมีเพื่อนของใคร ทำได้สุดทาง เหมือน “เพื่อนเนวิน”อีกบ้าง?…
ติดตามเนื้อหาดีๆแบบนี้ได้ที่
Facebook : https://www.facebook.com/innnews.co.th
Twitter : https://twitter.com/innnews
Youtube : https://www.youtube.com/c/INNNEWS_INN
TikTok : https://www.tiktok.com/@inn_news
LINE Official Account : @innnews
