Babe-คุณธรรมจากหัวใจบริสุทธิ์

สัปดาห์นี้…มาว่ากันถึงเรื่องที่ออกไปทางสะอาดๆ บริสุทธิ์ๆ น่าจะเข้าท่ากว่า เพราะหมู่นี้…สำหรับบ้านเรา โดยสีสัน บรรยากาศออกจะหนักไปทาง เต็มไปด้วยพวกเสือ สิงห์ กระทิง แรด กระซู่ สมเสร็จ ฯลฯ ยั๊วเยี๊ยะ เยอะแยะ ซะเหลือเกิน คือประเภทเกล็ดแตกลายงา เขี้ยวงอก มีปีก มีหาง แถมพ่นไฟได้ด้วย อันเนื่องมาจากการบ้าน การเมือง กำลังใกล้จะเข้าสู่โหมด “เลือกตั้งที่รัก”อีกไม่ใกล้-ไม่ไกล…

เพราะฉะนั้น…หันไปจัดเอาเรื่อง “หมูๆ” มาเสนอแนะ ชี้แนะ ชี้นำ อาจถือเป็นการช่วยตัดบรรยากาศ ให้มันดูสดใสขึ้นมามั่ง ไม่ต้องเสียเวลาไปปวดหัว เวียนเฮด กับเรื่องการบ้าน การเมือง จนเกินไป คือเรื่องของ “หมูเลี้ยงแกะ” หรือเรื่อง “Babe” หนังที่นำเอาเรื่องราวของมนุษย์และสัตว์ หรือนำเอาการแสดงของเหล่าดาราที่เป็นมนุษย์ กับสัตว์ที่ถูกสอดแทรกไว้ด้วยแอนนิเมชั่น มาผสมผสานกันและกันได้แบบลงตัวเป๊ะๆๆๆ ซึ่งอาจถือเป็นหนังประเภท “เด็กดูได้-ผู้ใหญ่ดูดี” อีกเรื่องหนึ่ง ที่ออกฉายภาคแรก หรือภาคที่ชื่อว่า “Babe” ในปีค.ศ. 1995 ชนิดดังระเบิดเถิดเทิงพอสมควร อีก 3 ปีต่อมา หรือปีค.ศ. 1998 เลยตามมาด้วยภาคสอง หรือภาคที่ชื่อว่า “Babe: Pig in the City” ที่ดังไม่น้อยไปกว่ากัน คว้ารางวี่ รางวัล อะไรต่อมิอะไรได้เยอะแยะมากมาย…

ที่น่าแปลกใจ…ก็คือผู้สร้างหนังเรื่องนี้ในภาคแรก และกลายมาเป็นผู้สร้าง ผู้กำกับ และผู้ร่วมเขียนบทในภาคสอง กลับเคยเป็นผู้สร้างและผู้กำกับหนังที่ได้ชื่อว่า “โหด” เอาเรื่อง อย่างเรื่อง “Mad Max” ที่พระเอกกับผู้ร้าย ไล่ฆ่า ไล่ยิง ไล่ล่า กันกลางท้องถนน อะไรประมาณนั้น นั่นก็คือ “จอร์จ มิลเลอร์” (George Miller) อดีตนายแพทย์และนักสร้างหนังชาวออสเตรเลีย แต่จะด้วยเหตุผลกลใดก็มิอาจทราบได้ หรืออาจเป็นด้วยความซาบซึ้ง ประทับใจ ต่อ “นิยายสำหรับเด็ก” ของนักเขียนชาวอังกฤษรายหนึ่ง ผู้มีชื่อว่า “โรนัลด์ กอร์ดอน คิง-สมิธ” (Ronald Gordon King-Smith) หรือที่รู้จักกันในนามแฝง นามปากกา ว่า “Dick King-Smith” ที่ได้เขียนนิยายเรื่อง “หมูเลี้ยงแกะ” หรือ “The Sheep-Pig” เอาไว้ตั้งแต่ปีค.ศ. 1983 อันเป็นนิยายที่ออกจะโด่งดังไม่น้อย ได้รับการแปลเป็นภาษาต่างๆถึง 15 ภาษา…

นักเขียนชาวอังกฤษผู้มีชื่อว่า “กอร์ดอน คิง-สมิธ” รายนี้…ว่ากันว่า เคยเป็นทหารมาตั้งแต่ยุคสงครามโลกครั้งที่สอง ก่อนผันตัวมาเป็นครูบาอาจารย์ และเริ่มหันมาเอาดีทางงานเขียนจนประสบความสำเร็จระดับเอาเรื่องพอสมควร อย่างเรื่อง “The Sheep-Pig” นั้น สามารถคว้ารางวัล “Guardian Children’s Fiction Prize” ได้ในปีค.ศ. 1984 หรือหลังจากที่หนังสือเรื่องนี้ออกวางแผงไปหมาดๆ ซึ่งก็แน่ล่ะว่า…วรรณกรรม หรืองานเขียน ที่เรียกว่า “นิยายสำหรับเด็ก” นั้น เอาเข้าจริงๆแล้ว…คงไม่ใช่เรื่องที่สามารถเสกสรร ปั้นแต่ง กันได้ง่ายๆ ไม่ใช่งานเขียนประเภทแค่เอาสนุก เอามันซ์ซ์ซ์ หรือเอาให้ตรงตามรสนิยม ความรู้สึก ของพวกเด็กๆ แต่เพียงอย่างเดียว ไม่ใช่งานประเภท “การ์ตูนเล่มละบาท” อะไรทำนองนั้น เพราะสำหรับพวกฝรั่งมังค่าที่เคยผลิตผลงานประเภทนี้ จนก่อให้เกิด “มาตรฐาน” ขึ้นมาในระดับหนึ่ง แต่ละเรื่อง แต่ละเล่ม ที่ได้รับการยกย่อง เชิดชูนั้น ต้องอาศัยประสบการณ์ มันสมอง ระดับ “ผู้หลัก-ผู้ใหญ่” หรือผู้ที่ “ตกผลึก” กับความคิดกันจริงๆ ถึงจะสร้างงานเขียนประเภทนี้ให้เป็นที่ยอมรับ เป็นที่ยกย่อง เชิดชู ได้จริงๆ…

ซึ่งนาย “กอร์ดอน คิง-สมิธ” ก็คงจัดอยู่ในประเภททำนองนี้…เพราะจากการใช้ชีวิตแบบสมถะ เรียบๆง่ายๆ จากครูบาอาจารย์กลับไปใช้ชีวิตบั้นปลายอยู่ในฟาร์มเล็กๆ และยังพยายามช่วยเหลือเกื้อกูลสังคม ด้วยการสวมบทเป็นนักอนุรักษ์วิถีชีวิตท้องถิ่นในชนบท สะท้อนให้เห็นถึงการ “ตกผลึก” ในชีวิตได้เป็นอย่างดี งานเขียนที่ถูกจัดอยู่ในประเภท “นิยายสำหรับเด็ก” ว่าด้วยเรื่อง “หมูเลี้ยงแกะ” หรือเรื่อง “Babe” ที่ว่านี้ จึงเป็นเรื่องที่ไม่เพียงแต่สะอาด บริสุทธิ์ สดใส สำหรับเด็กๆโดยทั่วไปเท่านั้น แต่ยังเป็นเรื่องที่มีความละเอียดอ่อน ประณีต ลึกซึ้ง สำหรับบรรดาผู้หลัก-ผู้ใหญ่ทั้งหลาย ที่สามารถเก็บไปคิด ให้เป็นสติ เป็นอุทาหรณ์สอนใจ ได้อีกเยอะแยะมากมาย…

ดังนั้น…เมื่อถูกนำเอามาทำเป็น “หนัง” โดยฝีมือของผู้สร้าง อย่าง “จอร์จ มิลเลอร์” โดยภาคแรกมอบหมายให้ “คริส นูแนน” (Chris Noonan) เป็นผู้กำกับ ส่วนภาคสอง ตัวเองทั้งสร้าง ทั้งกำกับ และทั้งร่วมเขียนบทด้วยตัวเอง จึงไม่อาจถือเป็นหนังที่ให้ “เด็กดูได้” เพียงอย่างเดียว แต่เป็นหนังที่ “ผู้ใหญ่ดูดี” ด้วยกันทั้งสองภาคนั่นแหละ ยิ่งภาคสอง…ยิ่งเต็มไปด้วยสื่อ สัญญลักษณ์ อะไรต่อมิอะไรอีกมากมาย เยอะแยะ ที่จะต้องคิดไป-คิดมา และคิดให้ลึกพอสมควร ถึงจะเข้าถึง-เข้าใจ ซาบซึ้ง ประทับใจ ได้ยิ่งๆ ขึ้นไป แต่โดยรวมๆแล้ว…เรื่องราวของ “ลูกหมูกำพร้า” ที่มีชื่อว่า “Babe” รายนี้ คือเรื่องราวที่มุ่งสะท้อนให้เห็นถึงคุณค่าของความจริงใจ ความบริสุทธิ์ใจ ความซื่อสัตย์ ซื่อตรง ที่ไม่ต่างอะไรไปจากสิ่งที่เรียกว่า “คุณธรรม” ทั้งหลายนั่นเอง แม้แต่ความเก่ง ความฉลาด ของลูกหมูตัวน้อยๆ ที่สามารถต้อนแกะ เลี้ยงแกะ หรือกระทั่งสามารถเอาตัวรอดขณะที่ต้องเผชิญชีวิตอยู่ในเมืองใหญ่ ภายใต้ฉากสถานการณ์ “Pig in the City” ได้ ล้วนแล้วแต่เป็นความเก่ง ความฉลาด ที่ต้องมี “คุณธรรม” กำกับ หรือเป็นตัวรองรับเอาไว้ด้วยกันทั้งสิ้น…

ดูเหมือนว่า…ผู้สร้างและผู้กำกับ อย่าง “จอร์จ มิลเลอร์” นั้น ออกจะดื่มด่ำ ประทับใจ กับวิถีชีวิตแบบสมถะ เรียบๆ ง่ายๆ อย่างเป็นพิเศษ และสิ่งเหล่านี้ถูกนำมาสอดแทรกอยู่ในหนังทั้งภาคแรกและภาคสองไว้โดยตลอด ชาวนาอย่าง “อาเธอร์ ฮอกเก็ตต์” (Arthur Hoggett) ที่รับบทโดย “เจมส์ ครอมเวลล์”(James Cromwell)นักแสดงชาวอเมริกัน ผู้ที่ “เฝ้าสังเกตุ” หมูตัวน้อยๆ ของตัวเอง จนมองเห็นบางสิ่ง บางอย่าง ที่ “พิเศษ” ไปกว่าหมูธรรมดาๆ และสามารถฝึกให้หมูอย่าง “Babe” กลายมาเป็น “หมูเลี้ยงแกะ” ไปจนได้ ก็คงไม่ต่างอะไรไปจากบรรดาชาวนา ชาวไร่ โดยทั่วๆ ไป ที่ผู้คนอาจเห็นว่าโง่ ว่าเชยซ์ซ์ซ์ ไม่ก้าวหน้า ไม่ทันสมัย อะไรทำนองนั้น แต่เอาเข้าจริงๆแล้ว…ภายใต้วิถีชีวิตของเหล่าชาวนาทั้งหลาย อาจมีอะไรอีกเยอะแยะมากมาย ที่เต็มไปด้วยความฉลาด ความก้าวหน้า ความรู้อันลึกซึ้งยิ่งไปกว่านักคิด นักปราชญ์ เอาเลยก็ไม่แน่!!! หรือแม้แต่นาง “เอสเม ฮอกเก็ตต์” (Esme Hoggett) เมียตัวอ้วนๆของชาวนาอย่าง “อาเธอร์” รับบทโดย “แมรี่ ซูบานสกี้” (Magdalena Mary Szubanski) นักแสดงชาวออสเตรเลีย ที่ต้องเข้าไปผจญภัยในเมืองใหญ่ร่วมกับ  ในภาคสอง ก็ได้แสดงให้เห็นถึงเกียรติยศและศักดิ์ศรี แบบชาวนาๆ หรือแบบคนบ้านนอก ได้อย่างน่ารัก น่าประทับใจเอามากๆ คือไม่ได้เป็นเกียรติยศและศักดิ์ศรี ที่เกิดขึ้นเพราะใครมอบให้ สถาปนาให้ แต่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจากความมั่นใจในตัวเอง ในการทำสิ่งที่ดีๆ สิ่งที่ถูกต้อง ตามคุณธรรมในระดับพื้นฐาน นั่นเอง…

ท่ามกลางบรรยากาศที่ออกจะน่าปวดเศียร เวียนเกล้า เพราะบรรดาเสือ สิงห์ กระทิง แรด ฯลฯทั้งหลาย เลยน่าจะหันไปคว้าหนังเรื่อง “หมูๆ” อย่างเรื่อง “Babe” ภาคแรก ไปจนถึง “Babe: Pig in the City” ภาคสอง มาดูคั่นบรรยากาศ อาจช่วยให้พอได้อะไรติดไม้ติดมือขึ้นมาได้มั่ง อย่างน้อย…ด้วยความสะอาด สดใส ความจริงใจ บริสุทธิ์ใจ ของหมูตัวน้อยๆอย่าง “Babe” น่าจะช่วยให้หายเบื่อ หายเอียน กับความรกรุงรัง ความมืดมัวอึมครึม ความหลอกลวง ปลิ้นปล้อน ของบรรดาผู้ที่หื่นกระหายหวังจะได้มาซึ่ง “อำนาจทางการเมือง” ทั้งหลาย ทั้งปวง ลงไปได้มั่ง…

 

ข่าวน่าสนใจ

Close