สิ่งประดิษฐ์วิถีไทยของสุโขทัยที่ขาดคนสืบทอด

ตาสับ-ยายสาน สิ่งประดิษฐ์วิถีไทย "ไม้ตาลที่สามารถใช้ยืดเส้นยืดสาย-เครื่องจักสาน" ที่ขาดคนสืบทอด

สิ่งประดิษฐ์วิถีไทยที่รุ่นตารุ่นยายได้รับการถ่ายทอดมาจากรุ่นทวด อาจจะต้องเหลือเป็นความทรงจำในรุ่นปัจจุบัน เพราะขาดคนสานต่อ ซึ่งนายเนียน บัวป้อม อายุ 82 ปี อยู่ที่บ้านเลขที่ 331 ม.8 ต.บ้านกล้วย อ.เมือง จ.สุโขทัย กล่าวว่า คนรุ่นใหม่มักไม่มีเวลาและขาดความอดทนในการประดิษฐ์ ทุกวันนี้สิ่งที่ตาเนียนทำคือไม้ตาลที่สามารถใช้ยืดเส้นยืดสาย ซึ่งเป็นภูมิปัญญาของชาวบ้าน โดยการนำไม้ตาลที่แห้งแล้วยาวประมาณ 1 เมตร มาทำความสะอาด เหลาตัดขอบเพื่อลบเหลี่ยม พร้อมตบแต่งให้สวยงามจับพอดี จากนั้นนำสายยางมาสอดไส้ในด้วยสายพานรถไถที่ไม่ใช้แล้ว ตัดเป็นท่อนทำห่วง ตอกติดกับไม้ตาล เพื่อให้สอดส้นเท้า หรือแขนเข้าไป เพื่อให้สามารถใช้ในการงัดส้นเท้าเพื่อยืดเส้น หรือสอดแขนเข้าไปเพื่อบิดตัวไปมาซ้าย ขวา โดยเล่าว่าลูกค้าส่วนใหญ่ก็เป็นคนในละแวกบ้าน ส่วนใหญ่เป็นคนสูงอายุ ก็ขายกันในราคากันเองอันละ 20 บาท แค่พอค่าแรง แต่ก็มีที่มาสั่งจำนวนมากเพื่อไปขายต่อ ตาเนียนก็จะคิดราคาอันละ 50 บาท ซึ่งไม้นวดขานี้มีคนมารับเอาไปขาย เค้าก็จะไปขายต่ออันละ 100 -150 บาท

ส่วนนางเมือง บัวป้อม อายุ 78 ปี ภรรยาของตาเนียน ตื่นเช้ามาก็จะใช้ลานโล่งใต้ถุนบ้าน นั่ง สานเข่ง กระบุง ตะกร้า กระด้ง ข้องปลา และทำเข่งปลาทูที่ปัจจุบันมีคนมาสั่งเพื่อนำไปใช้แทนภาชนะบรรจุอาหารตามงานเทศกาลต่างๆ โดยมีตาเนียนคอยตัดไม้หวายมาตากแดด ส่วนยายเมืองจะนั่งกรีดไม้หวายให้ได้ขนาด ก่อนจะสานขึ้นรูป หรือหากเป็นงานไม้ไผ่ก็เช่นกัน เมื่อเหลาได้ปริมาณที่ต้องการ ก็จะนั่งสานไปอย่างนี้ เพื่อเป็นรายได้ในแต่ละวัน ซึ่งก็แล้วแต่งานมีมากมีน้อย โดยทั้งสองกล่าวว่าที่ทำทุกวันนี้ไม่ได้หวังกำไรมากมาย นอกจากแก้เหงา และยังพอมีแรง เงินที่ได้มาก็กินใช้ไปวันๆ แต่ถ้าจะหวังให้ลูกหลานมาเรียนรู้เพื่อเป็นอาชีพในอนาคตท่าทางจะยาก เพราะวิถีชีวิตคนรุ่นนี้ออกไปทำงานรับจ้างกันหมด ซึ่งในปัจจุบันยังมีเครื่องจักสาน และงานประดิษฐ์จากวัสดุธรรมชาติให้เห็น แต่อนาคตอาจเหลือเพียงความทรงจำ จึงสานกระบุงไว้ให้ลูกหลานคนละคู่เก็บไว้เป็นสมบัติให้ลูกๆเอาไว้หากคิดถึงกันในยามที่ไม่ได้อยู่ด้วยแล้ว

ข่าวน่าสนใจ

Close