วัฏฏกชาดก

ชาดกว่าด้วย อำนาจแห่งการตั้งสัยตยาธิษฐาน

ครั้งหนึ่งในสมัยพุทธกาล  พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้เสด็จไปยังชนบทแห่งหนึ่งในแคว้นมคธพระพุทธองค์ทรงนำหมู่ภิกษุสงฆ์  เข้าไปในป่าลึกเพื่อแสวงหาที่สงบกระทำรุกขมูล  เจริญภาวนาสู่วิถีแห่งวิโมกษธรรมดังเคยปฏิบัติแต่นานมาขณะนั้น  บริเวณป่าที่หมู่สงฆ์นั่งเจริญภาวนาอยู่นั้นได้เกิดไฟไหม้ลุกลามขึ้น  จากแนวไฟเล็กน้อย  เพิ่มบริเวณเป็นมหันตภัยบริเวณกว้างและในเวลาไม่ช้า  ไฟป่าก็โหมเข้าล้อมพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและภิกษุทั้งหลายไว้โดยรอบ  มิเห็นช่องทางจะรอดออกมาได้เลย ภิกษุรอบนอกได้กลิ่นควันและเริ่มรู้สึกร้อนจึงพากันหยุดภาวนา

          ในไม่ช้าพระสงฆ์ทุกรูปก็ถอยมารวมกลุ่มกันกลางวงล้อมของไฟ  ทุกรูปต่างหวาดกลัวและมองหาทางหลบหนีภิกษุทั้งหลายเมื่อได้สติ  ก็พากันตั้งสมาธิไว้มิให้ตกใจ  ตื่นกลัวจากนั้นก็พากันไปเฝ้าพระพุทธองค์ซึ่งประทับอยู่  ณ  กึ่งกลางวงล้อมของไฟป่าเช่นกันในตอนนั้นเปลวไฟไหม้โหมหนักขึ้นเพราะแรงลมพัด  แต่เมื่อไฟโชนเข้าไปใกล้บริเวณที่พระพุทธองค์ประทับ  ทันใดนั้นก็พลันเกิดเหตุอัศจรรย์ไฟอันประทุโชติช่วง  กลับหยุดสนิทดับสิ้น  ดุจคบเพลิงที่จุ่มลงน้ำ แล้วพากันดับวูบลงแผ่กว้างเป็นรัศมีรายรอบ  ประมาณ  5  เส้นพระภิกษุทั้งหลายเห็นพระพุทธบารมีเช่นนั้นก็พากันสรรเสริญโดยเคารพ

          พระบรมสัมมาสัมพุทธเจ้าเมื่อได้สดับถ้อยคำดังนั้น  จึงทรงระลึกชาติด้วยบุพเพนิวาสานุสติญาณ   เมื่อครั้งเคยผจญอัคคีในป่าใหญ่แห่งนี้ขึ้นอดีตกาล  ณ. ผืนป่าใหญ่ในมคธรัฐแห่งนี้  ยังมีนกคุ่มคู่หนึ่งสร้างรังอยู่กลางพื้น  โดยมีผืนป่าโอบล้อมไว้รายรอบพ่อนกเมื่อกลับจากหาอาหารก็มาเฝ้าดูแม่นก กกไข่ทุกวัน  พ่อนกและแม่นกต่างก็ตื่นเต้น  ใจจดใจจ่อรอดูหน้าลูก  แต่แล้วชะตาร้ายก็มาเยือน  เมื่อวันหนึ่งมีไฟไหม้ป่า  ในวันเดียวกันนี่เองลูกนกคุ่มตัวน้อยก็ฟักออกจากไข่  น่าสลดใจยิ่งนัก พ่อนกและแม่นกได้ทอดทิ้งลูกน้อยบินหนีไฟไปเสียแล้ว  พ่อนกแม่นกมิรู้เลยว่าลูกน้อยที่เขาทั้งสองเฝ้าคอยชื่นชมนั้น  ได้ออกมาจากไข่แล้ว

          ลูกนกคุ่มช่างน่าสงสาร  เพิ่งออกจากไข่แท้ๆ  ขนก็ยังขึ้นไม่เต็มตัว  ปีกยังไม่กล้าขายังไม่แข็ง  แต่ต้องเผชิญหน้ากับไฟป่าเช่นนี้  ดั่งถูกทิ้งให้รอความตาย ลูกนกคุ่มอนาถกับชะตาชีวิตของตน  มองดูร่างอันกะจ้อยร่อย ไม่มีขน ไม่มีแรงที่จะบินและเดินหนีกองไฟอันมหึมาได้ ด้วยอานิสงส์แห่งความดีที่ได้ตั้งใจทำมานับภพนับชาติไม่ถ้วน  ทำให้ลูกนกคุ่มคุมสติได้โดยดีทั้งยังรำลึกคุณแห่งศีลและสัจจะได้ว่ามีอยู่จริง  มีอยู่คู่โลกตลอดมา ลูกนกคุ่มระลึกถึงคุณของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทั้งหลายในอดีตคุณของพระธรรม  คุณแห่งศีลที่มีอยู่ในโลก  ขึ้นทำสัตยาธิษฐาน ด้วยบุญบารมีที่ลูกนกคุ่มเคยบำเพ็ญมานับภพนับชาติไม่ถ้วน  และด้วยแรงอธิษฐานนี้  เปลวไฟที่รุกไล่เข้ามาจึงดับสนิทลงในทันทีทันใด  และด้วยแรงอธิษฐานนั้น  ป่าในรัศมี  5  เส้น  จากรังนกคุ่มบริเวณนี้  จึงมิเคยมีอันตรายจากไฟป่าแม้แต่สักครั้งสืบมาจนถึงพุทธกาลสมัย เมื่อจบพระธรรมเทศนาแล้ว  พระพุทธองค์ทรงแสดงอริยสัจ 4 โดยอเนกปริยาย

          ภิกษุในที่นั้นบังเกิดความปรีดาปราโมทย์ต่อการสดับพระธรรมนั้นและเข้าถึงกายธรรมอันลุ่มลึกโดยทั่วถ้วน ในสมัยพุทธกาล  พ่อแม่ของลูกนกคุ่ม  กำเนิดเป็นพระเจ้าสุทโธธนะ  และพระนางสิริมหามายาพระพุทธบิดา  พระพุทธมารดา   ลูกนกคุ่ม  เสวยพระชาติเป็นพระพุทธเจ้า

สันติ  ปักขา  อะปะตะนา  สันติ  ปาทา อะวัญจะนา  มาตาปิตา  จะ นิกขันตา  ชาตะเวทะ  ปะติกกะมะ  ปีกทั้งสองของเรามีอยู่  แต่ยังบินไม่ได้  เท้าทั้งสองของเรามีอยู่  แต่ยังเดินไม่ได้  มารดาและบิดาของเราก็บินหนีไปเสียแล้ว  ดูก่อนเปลวไฟ  ท่านจงกลับไปเสียเถิด

ข่าวน่าสนใจ

Check Also

Close
Close