วัฏฏกชาดก

ชาดกว่าด้วย อำนาจแห่งการตั้งสัยตยาธิษฐาน

ครั้งหนึ่งในสมัยพุทธกาล  พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้เสด็จไปยังชนบทแห่งหนึ่งในแคว้นมคธพระพุทธองค์ทรงนำหมู่ภิกษุสงฆ์  เข้าไปในป่าลึกเพื่อแสวงหาที่สงบกระทำรุกขมูล  เจริญภาวนาสู่วิถีแห่งวิโมกษธรรมดังเคยปฏิบัติแต่นานมาขณะนั้น  บริเวณป่าที่หมู่สงฆ์นั่งเจริญภาวนาอยู่นั้นได้เกิดไฟไหม้ลุกลามขึ้น  จากแนวไฟเล็กน้อย  เพิ่มบริเวณเป็นมหันตภัยบริเวณกว้างและในเวลาไม่ช้า  ไฟป่าก็โหมเข้าล้อมพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและภิกษุทั้งหลายไว้โดยรอบ  มิเห็นช่องทางจะรอดออกมาได้เลย ภิกษุรอบนอกได้กลิ่นควันและเริ่มรู้สึกร้อนจึงพากันหยุดภาวนา

          ในไม่ช้าพระสงฆ์ทุกรูปก็ถอยมารวมกลุ่มกันกลางวงล้อมของไฟ  ทุกรูปต่างหวาดกลัวและมองหาทางหลบหนีภิกษุทั้งหลายเมื่อได้สติ  ก็พากันตั้งสมาธิไว้มิให้ตกใจ  ตื่นกลัวจากนั้นก็พากันไปเฝ้าพระพุทธองค์ซึ่งประทับอยู่  ณ  กึ่งกลางวงล้อมของไฟป่าเช่นกันในตอนนั้นเปลวไฟไหม้โหมหนักขึ้นเพราะแรงลมพัด  แต่เมื่อไฟโชนเข้าไปใกล้บริเวณที่พระพุทธองค์ประทับ  ทันใดนั้นก็พลันเกิดเหตุอัศจรรย์ไฟอันประทุโชติช่วง  กลับหยุดสนิทดับสิ้น  ดุจคบเพลิงที่จุ่มลงน้ำ แล้วพากันดับวูบลงแผ่กว้างเป็นรัศมีรายรอบ  ประมาณ  5  เส้นพระภิกษุทั้งหลายเห็นพระพุทธบารมีเช่นนั้นก็พากันสรรเสริญโดยเคารพ

          พระบรมสัมมาสัมพุทธเจ้าเมื่อได้สดับถ้อยคำดังนั้น  จึงทรงระลึกชาติด้วยบุพเพนิวาสานุสติญาณ   เมื่อครั้งเคยผจญอัคคีในป่าใหญ่แห่งนี้ขึ้นอดีตกาล  ณ. ผืนป่าใหญ่ในมคธรัฐแห่งนี้  ยังมีนกคุ่มคู่หนึ่งสร้างรังอยู่กลางพื้น  โดยมีผืนป่าโอบล้อมไว้รายรอบพ่อนกเมื่อกลับจากหาอาหารก็มาเฝ้าดูแม่นก กกไข่ทุกวัน  พ่อนกและแม่นกต่างก็ตื่นเต้น  ใจจดใจจ่อรอดูหน้าลูก  แต่แล้วชะตาร้ายก็มาเยือน  เมื่อวันหนึ่งมีไฟไหม้ป่า  ในวันเดียวกันนี่เองลูกนกคุ่มตัวน้อยก็ฟักออกจากไข่  น่าสลดใจยิ่งนัก พ่อนกและแม่นกได้ทอดทิ้งลูกน้อยบินหนีไฟไปเสียแล้ว  พ่อนกแม่นกมิรู้เลยว่าลูกน้อยที่เขาทั้งสองเฝ้าคอยชื่นชมนั้น  ได้ออกมาจากไข่แล้ว

          ลูกนกคุ่มช่างน่าสงสาร  เพิ่งออกจากไข่แท้ๆ  ขนก็ยังขึ้นไม่เต็มตัว  ปีกยังไม่กล้าขายังไม่แข็ง  แต่ต้องเผชิญหน้ากับไฟป่าเช่นนี้  ดั่งถูกทิ้งให้รอความตาย ลูกนกคุ่มอนาถกับชะตาชีวิตของตน  มองดูร่างอันกะจ้อยร่อย ไม่มีขน ไม่มีแรงที่จะบินและเดินหนีกองไฟอันมหึมาได้ ด้วยอานิสงส์แห่งความดีที่ได้ตั้งใจทำมานับภพนับชาติไม่ถ้วน  ทำให้ลูกนกคุ่มคุมสติได้โดยดีทั้งยังรำลึกคุณแห่งศีลและสัจจะได้ว่ามีอยู่จริง  มีอยู่คู่โลกตลอดมา ลูกนกคุ่มระลึกถึงคุณของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทั้งหลายในอดีตคุณของพระธรรม  คุณแห่งศีลที่มีอยู่ในโลก  ขึ้นทำสัตยาธิษฐาน ด้วยบุญบารมีที่ลูกนกคุ่มเคยบำเพ็ญมานับภพนับชาติไม่ถ้วน  และด้วยแรงอธิษฐานนี้  เปลวไฟที่รุกไล่เข้ามาจึงดับสนิทลงในทันทีทันใด  และด้วยแรงอธิษฐานนั้น  ป่าในรัศมี  5  เส้น  จากรังนกคุ่มบริเวณนี้  จึงมิเคยมีอันตรายจากไฟป่าแม้แต่สักครั้งสืบมาจนถึงพุทธกาลสมัย เมื่อจบพระธรรมเทศนาแล้ว  พระพุทธองค์ทรงแสดงอริยสัจ 4 โดยอเนกปริยาย

          ภิกษุในที่นั้นบังเกิดความปรีดาปราโมทย์ต่อการสดับพระธรรมนั้นและเข้าถึงกายธรรมอันลุ่มลึกโดยทั่วถ้วน ในสมัยพุทธกาล  พ่อแม่ของลูกนกคุ่ม  กำเนิดเป็นพระเจ้าสุทโธธนะ  และพระนางสิริมหามายาพระพุทธบิดา  พระพุทธมารดา   ลูกนกคุ่ม  เสวยพระชาติเป็นพระพุทธเจ้า

สันติ  ปักขา  อะปะตะนา  สันติ  ปาทา อะวัญจะนา  มาตาปิตา  จะ นิกขันตา  ชาตะเวทะ  ปะติกกะมะ  ปีกทั้งสองของเรามีอยู่  แต่ยังบินไม่ได้  เท้าทั้งสองของเรามีอยู่  แต่ยังเดินไม่ได้  มารดาและบิดาของเราก็บินหนีไปเสียแล้ว  ดูก่อนเปลวไฟ  ท่านจงกลับไปเสียเถิด

ข่าวน่าสนใจ

Close